Emilian Kowcz

 Urodził się 20 sierpnia 1884 r. w okolicy Kosowa. W 1911 r. po ukończeniu Rzymskiego Kolegium przyjmuje święcenia kapłańskie i rozpoczyna pracę pośród emigrantów w Bośni. W 1919 r. zostaje kapelanem Armii Ukraińskiej. Od roku 1922 zostaje proboszczem parafii w Przemyślanach koło Lwowa, gdzie realizuje radykalizm Ewangeliczny. Był kapłanem żonatym, wierni mówili o jego rodzinie – dmie, że unoszą się nad nim aniołowie. W czasie eksterminacji Żydów wspomagał ich na wszelkie sposoby poczynając od chrztów, po uratowanie kilkudziesięciu żydów z podpalonej i zaryglowanej synagogi. Wiosną 1943 r. został aresztowany przez gestapo za udzielenie pomocy Żydom. Dowiadują się, że rodzina stara się o jego uwolnienie przekazuje im gryps o następującej treści: „Proszę abyście tego nie robili. Wczoraj zabili 50 ludzi. Gdyby mnie tu nie było, któż by im pomógł w znoszeniu takich cierpień.” Akcentował w swych grypsach do rodziny, że w obozie wszyscy są równi: Polacy, Ukraińcy, Rosjanie, Łotysze i Estończycy. „Tu widzę Boga, który jest ten sam dla wszystkich, mimo różnic religijnych, które nas dzielą.” Niedługo przed śmiercią napisał : „Módlcie się za tych, którzy zbudowali ten obóz i ten system. Oni potrzebują tylko modlitwy... Niech Pan zmiłuje się nad nimi...” Dnia 25 marca 1944 r. został spalony w piecach obozu śmierci Majdanek. 9 września 1999 r. Żydowska Rada Ukraina nadała mu tytuł „Sprawiedliwego Ukrainy”.

Odsłon: 1018