Leonid Fodorow

 Urodził się 4 listopada 1879 r. w Petersburgu w rodzinie prawosławnej. W 1902 r. wystąpił z prawosławnej Akademii Duchownej i pojechał do Rzymu, gdzie przyjął wiarę katolicką. Studiował w Ananii, Rzymie i Fryburgu. Dnia 25 marca 1911 r. przyjął sakrament kapłaństwa w obrządku wschodnim w Bośni. Tam też w 1913 r. złożył śluby zakonne w monastyrze Ojców Studytów. Następnie powrócił do Rosji, gdzie został aresztowany i zesłały do Tobolska. W 1917 r. po powrocie do Petersburga metropolita A. Szeptycki mianuje go Egzarchą dla Katolików obrządku wschodniego w Rosji. Doprowadza do uznania Kościoła greckokatolickiego przez władze bolszewickie. Założył Związek Zjednoczenia Kościelnego. W 1923 r. po raz drugi został aresztowany, skazany na 10 lat i wywieziony na Sołowki, a następnie do Wiatki.

Zmarł 7 marca 1935 r.

W 1937 r. został rozpoczęty jego proces beatyfikacyjny staraniem Sługi Bożego Metropolity A. Szeptyckiego.

Odsłon: 1122